Hatay'ın Antakya ilçesinin Ovakent mahallesinde 40 senedir yaşayan Özbek uyruklu Gülşen ailesi depremde bir çok yakınını kaybederken, deprem sonrası nereye gideceğini düşünen ailenin yardımına yazları çay bahçelerinde çalıştıkları Trabzonlu Metin Ertürk yetişti. Özbek aile Trabzon'un Sürmene ilçesinde Ertürk'ün amcasının evine yerleştirilerek tüm ihtiyaçları karşılandı.
Aklıma Trabzon'dan Metin abi geldi o da bize kucak açtı
Geçtiğimiz yıllarda çay toplamak ve günü birlik işlerde çalışmak için Hatay'dan Trabzon'a gelen Özbek uyruklu Mahmut Gülşen, asrın felaketinin ardından yakınları kaybedince ailesini alarak Trabzon'a geldi. Hatay'ın Ovakent mahallesinde yaşayan Mahmut Gülşen (31), geçtiğimiz yıllarda çay toplama ve günü birlik işlerde çalışmak için Trabzon'a geldi. Ailesini Hatay'da bırakarak Sürmene ilçesinde çalışan Gülşen, asrın felaketinin yaşandığı depremi Trabzon'da hissetti. Televizyondan duyduğu Kahramanmaraş merkezli deprem haberinin ardından Hatay'da yaşayan ailesine ulaşamayan Gülşen bir komşusunun yardımıyla ulaştığı ailesinin durumunun iyi olduğunu öğrenmesinin ardından yola çıktı. Depreminden 2 gün sonra Hatay'a ulaşabilen Mahmut Gülşen, eşinin ve çocuğunun durumunun iyi olduğunu ancak yakınlarının enkaz altında kalarak hayatını kaybettiğini öğrendi. Kardeşi Yunus Gülşen'in (29) ise enkaz altında kaldığı ve daha sonra kurtarıldığını öğrenen Mahmut Gülşen, ailesini alarak başka bir ilde yaşamaya karar verdi. Günü birlik işlerde çalışmak için geldiği Trabzon'da işvereni Metin Ertürk'ü arayan Mahmut Gülşen durumunu anlatarak yardım istedi. Özbek depremzede ailenin yardım teklifini geri çevirmeyen Metin Ertürk, Sürmene ilçesindeki Çamlıca mahallesinde bulunan aile apartmanındaki bir daireyi Gülşen ailesine açtı. Eşyalı dairenin eksikliklerini tamamlayan Metin Ertürk ve ilçe sakinleri, Özbekli Gülşen ailesine yuva oldu.Hiç düşünmeden kabul ettik
Sürmene ilçesinde ticaretle uğraşan Metin Ertürk, hayır işini hiç düşünmeden kabul ettiklerini belirterek, "Mahmut kardeşimiz depremden önce Sürmene'ye birkaç arkadaşı ile birlikte çalışmak için Hatay'dan geldi. Bizde bir arkadaşın vesilesi ile tanıştık. Çay bahçesinde çalıştılar. Çok memnun kalmıştım. Depremde Mahmut buradaydı ama ailesi Hatay'daydı. Depremden birkaç gün sonra Mahmut beni aradı. O an hem sevindim hem de geçmiş olsun diye arayamadığım için içim burkuldu. Ağabeyim enkaz altında kaldı ama sağ salim çıkarttık dedi. Ama aynı köyde kayınvalidesi ile cenazelerinin olduğunu söyledi. Ağabey sana bir işimiz düştü dedi. Biz bir tek Trabzon'u biliyoruz bize bir ev ayarlayabilir misiniz biz oraya gelmek istiyoruz diye bir talebi oldu. Ayağımıza kadar gelen bu hayır işini hiç düşünmeden kabul ettik. Amcama ait bir ev vardı. Eşyalı ve boştu. Doğalgazı bağlı değildi. Hemen onu da bağlattık. Eksiklikleri tamamlayarak aileye gelin dedik. Şuanda misafirimiz, komşumuz oldular. Mahmut'un aklına ilk biz geldiğimiz için çok sevindik. Sadece Allah rızası için bunu yaptık. Sıcak bir ortam olmadı gerekiyordu çünkü 3 tane çocukları var" dedi.
