Her zaman yüreğimizin en derin yerinde taşıdığımız o bordo-mavi renkler, bugün bir kez daha göğsümüzü kabarttı. Bu sefer sahneye çıkan, geleceğimizin yıldızları… Trabzonspor U-19 takımı! Onların sahada gösterdiği mücadele, inanç ve karakter yalnızca bir maç kazanmanın çok ötesindeydi. Bu; bir şehrin, bir kültürün, bir inancın genç ellerde nasıl filizlendiğinin destanıdır.
Trabzon’un dik yamaçlarında, dalga sesleriyle büyüyen bu çocuklar; rüzgârı arkalarına alıp sadece topun peşinden koşmadılar. Onlar, Karadeniz’in hırçın ruhunu, dedelerinin dirayetini ve Trabzonspor’un asırlık ağırlığını sırtlarında taşıyarak sahaya çıktılar. Her ter damlasında, her adımda, bu arma uğruna verilen emeği, alın terini, hayali gördük.
Onlarla gurur duymamak elde mi?
Bir futbol maçından çok daha fazlasıydı bu. Gençlerimiz, sadece rakiplerini değil, umutsuzluğu, vazgeçmeyi, sıradanlığı da yendiler. Tribünlerden yükselen alkış sesleri, belki de yıllardır duyduğumuz en anlamlı senfoniydi. Çünkü bu alkış, bir geleceğe, bir umuda, bir devamlılığa atılmış imzaydı.
Bu yazıyı yazarken gözümde o çocukların yüzleri, kulaklarımda ise son düdükle birlikte gelen sevinç çığlıkları… Ne kadar güzel şeyler düşlediniz, ne kadar da güzel gerçekleştirdiniz. Sizlerle gurur duyuyoruz! Sizler yalnızca bir takım değil, bir neslin hayalini yeniden inşa eden mimarlarsınız.
Ve unutmayın çocuklar, bu daha başlangıç. Belki daha çok koşacaksınız, daha çok düşecek, kalkacak, yeniden başlayacaksınız. Ama biz, bu şehrin insanları, size sonsuz inançla her zaman arkanızda olacağız.
Çünkü biz Trabzonspor’uz. Ve siz, bu büyük hikâyenin en parlak sayfasısınız.
Yürekten alkışlıyoruz sizi, bordo-mavinin genç neferleri…
