Maçın hemen başında Trabzonspor zorunlu değişiklik yapmak durumunda kaldı…

Hüseyin sakatlanarak oyundan çıktı ve yerine Yusuf Erdoğan girdi.

Yusuf sol beke, Denswil stopere geçti…

Maçın ilk çeyreğinde iki takımda topa sahip iken ön alan baskısıyla karşılaşmadı ve bekleyerek bir oyunu tercih etti…

Bu bolümde iki takım adına da kayda değer bir pozisyon ortaya çıkmadı oyun temposu da durağan ilerledi…

Maçın on sekizinci dakikasında  Cornelius merkezde baskıyla kazandığı top ile devamında Hamsik’in şutu müsabakanın ilk tehlikeli atağı oldu…

Yirmi beşinci dakikada Karagümrük bu kez direkt hücumla Bistiroviç ile şut fırsatı yakaladı bu şutu  Hugo blokladı ve topu kornere çeldi…

Bu dakikadan sonra Trabzonspor oyunu rakip yarı sahada oynamasına rağmen pozisyon üretemedi… Bu durumunda Trabzonspor’un baskısıyla değil Karagümrük’ün kendi yarı sahasında bekleme stratejisiyle oluştuğunu düşünüyorum…

 Karagümrük bunu yaparken kazandığı topları çıkarken hatalı kullandığı için direkt hücum geliştirme anlamında eksik kaldı…

İlk yarının son dakikasında bir oyuncu ile direkt hücum fırsatı buldular ve kazandıkları serbest vuruşu iyi değerlendirerek kaleyi bulan ilk şutları ile devreyi önde kapattılar.

Trabzonspor ağırlıklı olarak Visca- Perez üzerinde etkili ataklar geliştirmeye çalıştı, oyunun yönünü Dorukhan ve Hamsik ile değiştirme isteğindeydiler…

Bu anlamdaki etkinlikleri üçüncü bölgeye kadar onları taşısa da orada efektif bir oyun oynayamadı Trabzonspor…

 Adam eksiltmedeki sorun ve oyun hızının yavaşlığı, oyuncu rotasyonları ile hareketsizlik Trabzonspor adına olumsuz olarak gözlemlendi.

İkinci yarıya başlarken Trabzonspor’da değişiklikler maçın çehresini değiştirdi…

Üçüncü bölgedeki efektiflik, başarılı dönüş ve driplingler, oyuncuların az temasla yaptıkları pas organizasyonları ama Nwakaeme hariç o gerekeni yaparak bire birde adam eksiltme anlamında etkinliğini sergiledi…

Girilen pozisyon sayısını ciddi anlamda arttırdı Nwakaeme…

Hugo önce skoru eşitledi sonra direğe takıldı ki bunlar takımı ve taraftarı ateşledi…

Trabzonspor oyunu baskılı bir şekilde rakibin neredeyse ceza sahası üzerinde oynadı.

Bordo-mavililer ikinci gol için her şeyi yaptı…

Gol gelmeyince bu kez rakip önemli kontra fırsatlar yakaladı…

Caner’in uzaktan şutu ile biten, Levent’in auta attığı, Samet ve Burak’ın direkten dönen topları da Karagümrük’e galibiyeti yaklaştırsa da onlarda kaçırdı…

 İkinci yarıdaki oyun şampiyonluk coşkusunu sergileyen bir oyundu bunu maçın başından itibaren sergilenmeliydi tabi ki…

Ama şunu da belirtmeliyim ki hadi bu kayıpları dört gözle bekleyen rakipleri anlıyorum ancak kendi insanının takıma ağır eleştiriler yapması baskıyı arttırıyor…

Yoksa ne hoca bir baskı hissediyor ne de futbolcular burada ki baskıyı stadyumda olmayan taraftarlar yaratıyor…

Bu takım şampiyon keyfini çıkarın yapanlara da saygılı olun…