Evet, şampiyon olarak tarih yazdık.
Evet, coşkumuz ile Dünya’yı hayran bıraktık.
Evet, özlediğimiz mutlu günlere geri döndük.
Evet, hak ederek, şampiyonluğa ulaştık.
Bunlar tamam ama Trabzon’un olduğu her yerde kupada iddialıdır. Ve kupanın sahibi olmak için her şeyini ortaya koyar.
Ancak bu tablodan eser yoktu Kayseri’de. Şampiyonluk sarhoşluğu takımın her oyuncusuna işlemiş, başından sonuna kadar sahada hiç olmadı Trabzon.
Kayserispor karşısında daha birinci dakikada öne geçtikten sonra kalan bölümün tamamında neredeyse sahada olmamanın izahı olamaz.
Abdullah hoca hep çifte kupayı hedef gösteriyordu ama sahaya bu yönde hiç motive ederek takımı çıkaramadığı görüldü.
Kayserispor futbolcusundan taraftarına kadar kazanmak için her şeyini ortaya koyarken, Trabzonspor şimdiden kupayı kaldırma ve tatili düşünmeye başlamış.
Böyle bir Trabzon’u hiç kimse beklemiyordu. Bakasetas’ın golü ile finale yakınken bile Kayserispor atak üstüne atak geliştiriyor ama Trabzonlu oyuncular yine uykudan uyanamıyor.
Bunu nasıl izah edebilirsiniz? Şampiyonluk mutluluğu bize yaşatmanızdan dolayı gururluyuz, keyifliyiz ama bunu çifte kupa ile taçlandırmak gerekti. Ancak bu futbolla bu mücadele ile olamazdı zaten.
Tabi ki şampiyonluğun büyüsünün altında kupa gölgede kalabiliyor ancak Trabzonspor eğer büyük takımsa her kupaya aynı ciddiyet ve motivasyon ile çıkması gerekiyor.
Buna artık bir uyarı veya ikaz diyebiliriz. Ne olursa olsun savaşmazsan hayallerin gerçek olamazsın.
Şampiyonluğa savaşarak ulaştın, kupada sahada yoktun ve futbol bunu affetmiyor.
Üzgünüz tabi ki ancak yine de şampiyonluğun hatırına söylememiz gereken sözleri şimdilik yutuyoruz.
Umarız Abdullah hoca ve futbolcular Kayseri’deki tablodan üzerlerine düşeni alırlar.
Almak da gerekiyor. Yoksa gelecek güzel günler için bu çok gerekli.